^{مرا در بیستون بر خاک بسپارید تا شبها}

^{غم بی همزبانی را برای کوه کن گویم}

^{بگویم عاشقم دیوانه ام مستم}

^{نمیدانم کدامین درد و حال خویشتن گویم}

^{از آن گمگشته ی من هم نشانی آور ای قاصد}

^{که چون یعقوب نابینا سخن با پیرهن گویم}

^{تو می آیی به بالینم ولی آندم که در خاکم}

^{خوش آمد گویمت اما در آغوش کفن گویم...}

                                         ^{فریدون مشیری}

تولدت مبارک

امیدوارم به همه ی آرزوهای قشنگت برسی

همیشه تو زندگیت شاد باشی

و هیچوقت خنده از لبهای قشنگت دور نشه.

غم دل با که بگویم؟

میخواهم برایت بنویسم اما مانده ام از چه بنویسم؟از تو که مرا بی رحمانه تنها گذاشتی یا از خودم که ساده و ب

 ریا دل به تو سپرده بودم.از تو بنویسم که قلبت از... بود یا از خودم که شیشه ای بی حفاظ بودم؟

امشب از چه بنویسم؟از دستهایت که مرا از خود دور کرد،یا از دستهایم که هر شب به سوی آسمان بلند میکنم و از خدا به دعا تو را میخواهم و اشکهایم را همسفر دعاهایم میکنم تا واسطه ی شفاعتم شوند؟

امشب از چه بنویسم؟از دلم که شکستی یا از نگاه غریبه ات که با نگاهم آشنا شد؟آشنا شد اما خیلی زود رشته ی مهر گسست.از چه بنویسم؟از قلبی که مرا نخواست یا از قلبی که تو را خواست؟شاید هم اگر در دادگاه عشق محاکمه شویم،تو را مقصر ندانند و بر زود باوری قلب من اتهام بزنند.شاید از اینکه زود دلبسته شدم و از همه ی وابستگی ها بریدم تا تو را داشته باشم به نوعی گناهکار شناخته شوم.نه...نه...شاید هم گناه را به گردن چشمان تو بگذارند که هیچ وقت مرا ندید یا ندیده گرفت چون از انتخابش پشیمان شده بود.

شاید از نظر تو دوست داشتن و عاشق شدن بی معناست اما وقتی حضورش را در قلبت حس کنی برایت معنای بودن،ماندن و خواستن را پیدا میکند.چه سود که تو آن را در قلبت حس نکردی و معنایش را ندانستی... .

از من چه بدی دیده بودی که ترکم کردی و دل بر تنهاییم نسوزاندی؟بگو گناه قلب من چیست؟

ای کاش هرگز.... اما تو آمدی و در قلبم نشستی و معنای دل بستن را به من آموختی اما زود رفتی ، عهدمان را شکستی و دلم را به آتش کشیدی.

تنها مرهمی که بر زخم قلب و روحم دارم اشکهایی است که بی اختیار از دیدگانم روان است.تو گریستن را با رفتنت به من آموختی همانطور که لبخند را با آمدنت.

اما من هنوز منتظرم و انتظار باز آمدنت بهانه ای برای های های گریه های شبانه ام است... .

هر چند که علت رفتنت را خوب میدانم اما هنوز به دنبال گناه خودم هستم.

او که مرا خلق کرد به چشمان تو فکر نمی کرد... افسوس... . 

                                                              دی ماه85

دوستت دارم مجیدم...

اما هر چقدر فکر میکنم چی ازش یاد گرفتم به نتیجه نمیرسم.

مجید به من یاد داد:

 هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرور رو نداره.همیشه حرف عاشقی رو بزنم اما ذره ای عاشق نباشم.هر کاری که دلم میخواد بکنم و به جهنم که یکی داره میمیره برام....

شاید الان بگین چقدر از دست مجیدم ناراحتم و ... اما باور کنین حاضرم برای خوشحالیش هر کاری بکنم.اگه بگه بمیر همین الان میمیرم... اینو به حساب هر چی دلتون میخواد بزارین اما من با جرئت میگم که مجید دوستت دارم

از دو رویی و جفای ساکنان خاک

کین چنین به قلب آسمان نهان شدید

ای ستاره ها  ستاره ها ی خوب و پاک

رفته است و مهرش از دلم نمی رود

ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست؟

ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها

پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟